Alexander Pereira is cultureel manager uit Oostenrijk. Van 1991 tot 2012 was hij directeur van het Salzburg Festival. Tussen oktober 2014 en december 2019 stond hij aan het hoofd van de Milan Scala en sinds het seizoen 2020/2021 leidt hij de Opera di Firenze.
Alf Poier, geboren als Alfred Poier op 22 februari 1967 in Judenburg, Stiërië, Oostenrijk, is een Oostenrijkse kunstenaar en cabaretier. Hij bezocht de basisschool in Sankt Peter ob Judenburg en studeerde in 1987 af aan de commerciële academie in Judenburg. Voordat hij zijn artistieke carrière begon, had Poier tussen 1987 en 1995 diverse banen, waaronder nachtwachter, serveerster, kantoorbediende, student en journalist. Poier begon in 1995 met cabaretoptredens in Graz, waarbij hij aanvankelijk tweede werd bij de Kleinkunstvogel cabaretwedstrijd. Zijn carrière kreeg momentum met de uitgave van zijn eerste programma, 'Himmel, Arsch & Gartenzwerg,' in augustus 1995. Hij bleef hierna uitgebreid optreden in Oostenrijk en Duitsland. Hij won ook de Duitse Comedy Awards (Beste Nieuwkomer) in 2000 en de Österreichischer Kabarettpreis in 2002. Poier's werk wordt gekenmerkt door een unieke mix van cabaret, beelden en objecten, waardoor hij het een Gesamtkunstwerk noemt. Hij deed mee aan het Eurovisie Songfestival met het nummer 'Weil der Mensch zählt' in 2003, waarbij hij als zesde eindigde en verwijzingen naar verschillende dieren in een parodie op de wedstrijd verwerkte. Hij probeerde Oostenrijk in 2005 opnieuw te vertegenwoordigen. Hij heeft verschillende albums uitgebracht, waaronder *Himmel, Arsch & Gartenzwerg* (1996), *Zen* (2001), *Alf singt die schönsten Lieder mit Band* (2003), *Lustige Lieder der Traurigkeit und Not* (2005) en *This Isn’t It* (2010). Hij bracht ook verschillende DVD's uit, zoals *Mitsubischi* (2008), *Zen* (2007), *Kill Eulenspiegel* (2007) en *Satsang* (2009). Een door hem geschreven lied, 'Good Old Europe Is Dying,' veroorzaakte controverse vanwege de tekst. Hij opende in september 2008 zijn privé-museum, 'Botschaft für Bewusstsein, Scheißdreck und Kunst,' in Eggendorf (Tullnerfeld). Na een carrière van 26 jaar ging Poier op 31 juli 2021 met pensioen, voornamelijk vanwege gezondheidsproblemen, waaronder chronische misselijkheid en gastritis.
Alfred Dorfer komt uit Oostenrijk en werkt als komiek, schrijver en acteur. Hij behoort tot de meest bekende cabaret artiesten en stripfiguren, een status versterkt door zijn betrokkenheid bij vele Oostenrijkse films. Na zijn vroege prestaties met het ensemble Schlabarett kreeg hij een bredere bekendheid als zowel scenarioschrijver als hoofdrolspeler van de film Indien. Momenteel wordt Dorfer beschouwd als een van de toonaangevende satiristen en auteurs in de Duitse taal.
Bettina Soriat is een Oostenrijkse zangeres, danser, komiek en choreograaf. In 1997 vertegenwoordigde ze Oostenrijk op het Eurovisiesongfestival in Dublin.
Gernot Kulis is een Oostenrijkse komiek, geboren op 11 augustus 1976 in Sankt Paul im Lavanttal, Karinthië. Zijn opleiding begon aan de St. Paulsabdijschool tot hij 14 jaar oud was. Vervolgens bezocht hij de kostschool HIB Liebenau in Graz. In het begin van zijn carrière deed Kulis ervaring op met radio-uitzendingen bij Antenne Steiermark. Kulis’s professionele comedy-reis omvat een aanzienlijke periode als humoristische auteur voor Ö3 radio, van december 1999 tot juni 2017. Hij staat bekend om het 'Ö3 Callboy'-segment, dat neppretjes bevatte die op cd's werden uitgebracht. Zijn komische talenten strekken zich uit over verschillende formats; hij doet stand-up comedy en is sinds 2004 lid van de cabaretgroep Comedy Hirten, samen met Rolf Lehmann, Herbert Haider, Peter Moizi en Christian Schwab. Comedy Hirten parodieert vaak bekende personen zoals Armin Assinger, Hans Krankl en Ivica Vastić, evenals politici zoals Karl Nehammer ('Karl Schmähhammer') en Rudi Anschober ('Rudi Warnschober'). Hij treedt ook op als 'Heini' in 'Die Zwoa Lofntola,' een komisch duo met Christian Schwab. Opmerkelijke werken zijn onder meer het komische segment 'Professor Kaiser,' dat debuteerde in 2002, en de hit 'Was is' mit du?' uitgebracht met Lukas Rupp. Kulis’ live programma’s zijn goed ontvangen; 'Kulisionen' beleefde zijn première op 17 maart 2011 en werd door The Falter beschreven als professioneel opgezet als een rockconcert. Zijn tweede programma, 'Herkulis,' debuteerde in oktober 2017, met de focus op oplossingen voor levensuitdagingen, en werd geprezen door de Wiener Zeitung en Kleine Zeitung vanwege de hoge dichtheid van hoogtepunten en het snelle tempo. Hij toert momenteel met programma’s getiteld 'Herkulis,' 'Kulisionen,' 'Hold the Line' en 'Ich kann nicht anders,' dat in februari 2025 in première gaat. Kulis presenteert ook een wekelijkse satirische comedy review genaamd 'Comedy-Wochenrückblick' op Ö3, en presenteert een comedy avond getiteld "I Can’t Help It," gepland voor december 2026 in Danubium in Tulln an der Donau. Hij wordt beschreven als een van Oostenrijk’s meest bekende comedians, bekend om humoristische anekdotes, scherpe observaties over het leven en de familie, sterke punchlines en gewaagde verhalen, vaak met elementen zoals behulpzame buren, zijn eigen kinderen en exploraties van zijn familiegeschiedenis, inclusief verhalen over zijn vader, Papa Kulis. Hij beschrijft zichzelf als een 'anti-held,' en zijn comedy wordt vaak gekarakteriseerd als 'geen politieke correctheid.' Kulis' succes weerspiegelt zich in de erkenning die hij heeft ontvangen; hij ontving in december 2015 een platina-award van oeticket voor de verkoop van 200.000 kaarten. Hij wordt omschreven als een 'regelbrekende held,' een 'punchline-wat-het-kost-held' en een ‘comedy-gelovige held,’ vaak gepresenteerd als een ‘woordvoerder.’ Hij is getrouwd en heeft twee kinderen.
Aan het begin van de eeuw stond Heinrich Eisenbach als een van de toonaangevende cabaretisten en groteske komieken van Wenen in de schijnwerpers en vormde zich daar In het hart van het cabaret ensemble Budapester Orpheum.
Josef Armin was een komiek met Hongaarse-Oostenrijkse roots die hij ook werkte als coupletzanger, podiumschrijver en regisseur. Hij behoorde tot de n auteurs van het Budapest Orpheum in Wenen.
Liane Augustin, geboren als Liane Augustin op 18 november 1927 in Berlijn, Duitsland, was een Duits-Oostenrijkse zangeres en actrice. Haar familie verhuisde in 1944 naar Wenen vanwege de gevolgen van luchtaanvallen in Berlijn en de carrièreverandering van haar vader; haar vader, Karl Augustin, was een Weense acteur, en haar moeder een concertzangeres uit Frankfurt am Main. Geïnspireerd door Ilse Werner als tiener, kreeg ze zanglessen en studeerde later muziek. Aan het begin van haar carrière, rond 1946, trad ze op in een club voor Amerikaanse soldaten, en in 1949 sloot ze een platencontract af met Odeon, waarna ze overstapte naar Elite Special/Austroton. Augustin behaalde aanzienlijke successen als nachtclubsangeres in de Boheme Bar in Wenen na de Tweede Wereldoorlog. Ze trad vaak op met het Boheme Bar Trio, bestaande uit Michael Danzinger (piano), Laszlo Gatti (gitaar) en Willi Fantel (bas). Haar stem werd beschreven als een unieke keelklank, die speelse, kwetsbare, wellustige en sentimentele tonen combineerde. Vanaf 1951 gaf de Oostenrijkse Omroep (ORF) haar prominent aandacht, met radioprogramma's die haar bekendheid buiten Wenen uitbreidden. Ze maakte talloze opnames, voornamelijk voor het Vanguard-label, en haar eerste LP werd in 1952 in de VS uitgebracht door Vanguard Records. Ze verscheen in verschillende Oostenrijkse films vanaf 1953, waaronder Die Fiakermilli , Lavender , The Red Prince , And Who Is Kissing Me? , Liebe, die den Kopf verliert en Licht auf der Piazza . Augustins carrière omvatte het vertegenwoordigen van Oostenrijk op het Eurovisie Songfestival in 1958 met het lied "Die ganze Welt braucht Liebe," waarmee ze 8 punten behaalde en als vijfde eindigde van tien deelnemers. Ze speelde ook de rol van Polly Peachum in een opname uit 1956 van De Drie-penny Opera , een prestatie die haar de Grand Prix du Disque opleverde. Ze trad internationaal op, waaronder een succesvolle verblijf in New York's Town Hall in 1961. Ze werkte uitgebreid samen met Robert Stolz en nam talloze titels op met het Wiener Rundfunkorchester. Ze deed mee aan de Duitse Schlagerfestspiele in 1964, maar bereikte de finale niet. Liane Augustin overleed op 30 april 1978 in Wenen.
Liesl Löwinger, geboren als Elisabeth Meinhard op 11 januari 1918 in Graz, Stiërië, was een Oostenrijkse volksactrice en komediante. Ze overleed op 15 oktober 1980 in Wenen aan een longinfarct, wat werd omschreven als een 'zware slag' voor de gemeenschap van Altlengbach. Löwingers reis naar het toneel begon met een uitgebreide opleiding; ze studeerde aan het Conservatorium van Graz en ontving instructie in piano, accordeon, stemcoaching, literatuurstudies, acteren bij Dorothea Neff, dans bij Willy Fränzl en zang bij Professor Rittersheim. Ze trouwde in 1938 met volkstheateracteur Paul Löwinger, wat leidde tot haar betrokkenheid bij het door hem gerunde familiebedrijfstheater. Bekend als een 'drastische komediante,' vertolkte ze vaak nuchtere vrouwen met een sterke landelijke karakter, personages zoals Mirzl, Zenzi, Kathi, Leni en Mitzi. Ze verscheen in talrijke films tussen 1950 en 1970, waaronder 'Der keusche Adam' (1950), 'Lachendes Wien' (1957) en 'Das Liab am Almsee' (1966). De Löwinger Bühne werd het centrum van haar werk. Ze verwierf toneelervaring bij de Löwinger Bühne, en televisieopnames van haar producties worden beschouwd als cultklassiekers. Ze speelde in talloze volkstouwtjes naast Paul Löwinger en haar tante Gretl. In 1970 trad ze terug uit het publieke leven om zich op haar gezin te concentreren, dat bestond uit drie kinderen: Sissy, Guggi en Paul Jr. Na de dood van haar vader in 1988 nam Sissy Löwinger het management van de Löwinger Bühne over, die sinds 1997 door Oostenrijk toert. Ze droeg ook aanzienlijk bij aan de programmering van de Löwinger Bühne, regisseerde, schreef onder een pseudoniem en organiseerde tournees door Duitsland en de VS. Cultuurminister Claudia Schmied prees Liesl Löwinger als een 'bloedmoedige actrice' die het publiek betoverde met humor, terwijl gouverneur Erwin Pröll van Niederösterreich haar bijdrage benadrukte aan het brengen van vreugde door haar spel.
Richard Waldemar, geboren Kramer op 3 mei 1869 in Wenen, Oostenrijk-Hongarije, was een beroemde acteur en komiek. Hij overleed op 27 december 1946, eveneens in Wenen. Aanvankelijk werkte hij voor de spoorwegen voordat hij een theatercarrière nastreefde, waarbij hij een toneelschool bezocht om zich daarop voor te bereiden. Waldemar begon zijn carrière als uitvoerende kunstenaar in 1890 in Troppau en kreeg vervolgens engagements in Wiesbaden en München. Vanaf 1893 werd hij een vaste waarde in het Weense theaterlandschap, met optredens in verschillende locaties, waaronder het Theater in der Josefstadt, Ronacher en het Carl- en Raimundtheater. Hij concentreerde zich aanvankelijk op serieuze rollen, maar werd later bekend als komediant. Zijn optredens reikten verder dan Wenen, met gastoptredens zowel nationaal als internationaal. Hij verscheen in talrijke stomme films vanaf ongeveer 1908, waaronder "Der Stiefelputzer" (1908) en "Ein Walzertraum" (1908), en bleef gedurende zijn carrière in films te zien, met een hoogtepunt in de jaren dertig. Hij speelde ook in geluidsfilms zoals "Lumpenkavaliere" (1932) en "Hotel Sacher" (1939). Waldemar's komische talent was niet alleen op het toneel en het scherm duidelijk, maar ook in zijn opnames. “Cabaretliederen over de militaire situatie”, een zevenstrofische couplet, werd in 1915 opgenomen in opdracht van het k.k. Oostenrijkse Militair-, Weduwen- en Waisen fonds. Deze satirische verzen vernederden de vijand en bevestigden de zekerheid van de troepen over de overwinning, met één strofe die een infanterist imiteerde die aan zijn geliefde schreef in Weens dialect en een andere met de Russische tsaar die aan Hindenburg schreef. Hij verscheen ook in de komedie- en romantische film De Prins en de Danser ( Der Balletterzherzog ) uit 1926, geregisseerd door Max Neufeld, die negatieve recensies en censuur ondervond. Gedurende zijn carrière nam hij muziek op op grammofoonplaten. In 1939 ontving hij de Ehrenring der Stadt Wien (Ereteken van de Stad Wenen). Hij werd ook opgenomen in de ‘Gottbegnadeten-Liste’ (Lijst van Zegenlijken) in 1944, een lijst die door het Nazi-regime werd gebruikt om kunstenaars te beschermen. Na zijn dood werden verschillende plaatsen naar hem vernoemd, waaronder de Richard-Waldemar-Hof en het Richard Waldemar Park, dat een borstbeeld van hem bevat; hij ligt begraven op de Hietzinger Friedhof in een graf dat aan hem is gewijd.
Stephen John Fry , houder van de titel Sir., is een Brits-Oostenrijkse auteur, scenarioschrijver, acteur, regisseur, journalist, dichter, komiek en televisiepresentator.
Albanië
1
Armenië
1
Argentinië
24
Australië
22
Azerbeidzjan
1
België
13
Bulgarije
31
Benin
2
Bolivia
1
Brazilië
12
Canada
48
Zwitserland
17
Chili
8
Kameroen
1
China
7
Colombia
2
Tsjechië
7
Duitsland
188
Denemarken
17
Dominicaanse Republiek
1
Algerije
2
Estland
5
Egypte
4
Spanje
74
Finland
15
Frankrijk
211
Verenigd Koninkrijk
148
Ghana
3
Griekenland
18
Guatemala
1
Hongarije
7
Indonesië
8
Ierland
20
Israël
9
India
11
Irak
3
Iran
6
Italië
136
Jamaica
1
Japan
35
Kenia
3
Korea, Zuid
20
Kazachstan
1
Libanon
5
Letland
1
Marokko
17
Myanmar
1
Malta
1
Malawi
2
Mexico
28
Maleisië
7
Nigeria
19
Nicaragua
2
Nederland
2
Noorwegen
12
Nepal
3
Nieuw-Zeeland
9
Peru
2
Filipijnen
35
Pakistan
7
Polen
8
Portugal
7
Qatar
1
Roemenië
1
Servië
3
Rusland
9
Saudi-Arabië
4
Zweden
101
Slovenië
4
Slowakije
2
Thailand
2
Tunesië
4
Turkije
5
Taiwan
1
Oekraïne
1
Oeganda
7
Verenigde Staten
213
Uruguay
1
Oezbekistan
1
Vietnam
1
Zuid-Afrika
2
Oostenrijk heeft een kenmerkende komedietraditie, gevormd door theater, cabaret, televisie en live optredens. Oostenrijkse comedians werken in veel verschillende vormen van entertainment, van traditioneel Kabarett en satire tot moderne stand-up comedy, sketch comedy en televisie.
De directory van GiggleTime brengt Oostenrijkse comedians, stand-up performers, cabaretartiesten, comedy acteurs en andere persoonlijkheden verbonden aan comedy en entertainment in Oostenrijk samen. Blader door de profielen hierboven om performers uit verschillende generaties te ontdekken en meer te leren over hun carrières.
Kabarett is een van de kenmerkende vormen van Oostenrijkse komedie. De traditie combineert humor met commentaar op de maatschappij, politiek, cultuur en het dagelijks leven, vaak met behulp van verhalen, personages, ironie en satire.
Wenen is al lang een belangrijk centrum voor Oostenrijks cabaret en theater, met optredens in speciale Kabarett-locaties, evenals theaters en andere culturele ruimtes. De traditie zet zich vandaag de dag voort, naast nieuwere vormen van stand-up en comedy.
Oostenrijks kabarett kan variëren van zeer actuele satire tot observatiehumor en optredens gebaseerd op personages, waardoor het comedy-landschap van het land een breed scala aan stijlen kent.
Moderne stand-up comedy is in Oostenrijk steeds zichtbaarder geworden, met comedians die optreden in clubs, theaters, bars, festivals en andere live locaties.
Wenen is een belangrijk knooppunt voor komedie, maar artiesten zijn ook te vinden in steden zoals Graz, Salzburg, Linz en Innsbruck. De Oostenrijkse comedy scene omvat zowel gevestigde artiesten als nieuwere comedians die hun materiaal ontwikkelen via live optredens.
Sommige comedians richten zich op alledaagse observaties en persoonlijke verhalen, terwijl anderen stand-up combineren met improvisatie, satire, personages of theatrale performances.
Televisie heeft generaties Oostenrijkse comedians geïntroduceerd bij publiek in het hele land en in de Duitstalige wereld. Comedy series, sketchprogramma's, talkshows en entertainmentformats hebben podia geboden voor performers uit verschillende achtergronden.
Oostenrijkse comedians en acteurs werken ook in film en theater, waarbij veel performers gedurende hun carrière tussen podium en scherm bewegen. Deze overlap tussen acteren en comedy is een belangrijk onderdeel van de Oostenrijkse entertainmentindustrie.
Omdat Oostenrijkse artiesten vaak in Duitstalige media werken, kunnen hun kijkers zich ook uitstrekken van Oostenrijk naar Duitsland, Zwitserland en andere Duitstalige gemeenschappen.
Wenen heeft een bijzonder sterke band met Oostenrijkse komedie, theater en cabaret, maar het comedy-landschap van het land reikt veel verder dan de hoofdstad.
Regionale theaters, culturele podia en comedy-evenementen bieden mogelijkheden voor performers door heel Oostenrijk. Verschillende steden en regio's leveren hun eigen publiek en invloeden, terwijl Duitstalige media Oostenrijkse comedians in staat stelt een veel breder publiek te bereiken.
Digitale platforms hebben een extra route geopend voor opkomende artiesten. Podcasts, YouTube, sociale media en streamingdiensten stellen Oostenrijkse comedians in staat om schetsen, komische clips en andere content rechtstreeks aan het publiek te publiceren.
Op zoek naar Oostenrijkse comedians, Oostenrijkse stand-up comedians of comedy performers uit Oostenrijk? Verken de GiggleTime directory hierboven om artiesten uit verschillende gebieden van Oostenrijkse komedie en entertainment te ontdekken.
Gebruik de zoekfunctie om een specifieke komiek te vinden of blader door de profielen om nieuwe namen te ontdekken. Individuele profielen kunnen biografische informatie, loopbaan details, optredens, foto's en andere interessante feiten bevatten.
Of je nu geïnteresseerd bent in Oostenrijkse stand-up comedy, Kabarett, Oostenrijkse komedie acteurs, televisiekomieken of bekende comedians uit Oostenrijk, GiggleTime maakt het makkelijker om de mensen achter de Oostenrijkse humor te verkennen.
De directory blijft groeien naarmate er nieuwe Oostenrijkse comedians en komische persoonlijkheden worden toegevoegd.
