Ο Μαριάν Šarec, Σλοβένος πολιτικός, ηθοποιός και κωμικός, ήταν πρωθυπουργός της Σλοβενίας από το 2018 έως το 2020. Από τον Ιούνιο του 2022 μέχρι τον Ιούλιο του 2024 υπηρέτησε ως υπουργός Άμυνας στο υπουργικό συμβούλιο του Ρόμπερτ Γκόλομπ, μετά το οποίο εξελέγη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Ο Αλέξ Βιζόρεκ είναι Βέλγος τηλεοπτικός παρουσιαστής, κωμικός, συγγραφέας και προσωπικότητα του ραδιοφώνου. Γεννημένος Αλεξάντρ Βιετσορέκ στις 21 Σεπτεμβρίου 1981 στα Βρυξέλλες, μεγάλωσε στην περιοχή Μπορινάζ της Βελγίας. Ο πατρικός του παππούς μετανάστευσε από την Πολωνία στη Βέλγιο. Είναι γιος του Yves Wieczorek, Βέλγου τραγουδιστή από τη δεκαετία του 1980. Ο Vizorek παρακολούθησε το Lycée Henriette Dachsbeck και αργότερα σπούδασε εμπορικά στο Solvay Business School ξεκινώντας το 1999, ενώ παράλληλα ακολούθησε πτυχίο στη διοίκηση επιχειρήσεων και δημοσιογραφία στο Université libre de Bruxelles από το 2001 έως το 2004. Η καριέρα του Βιζόρεκ ξεκίνησε με επίσημη εκπαίδευση· παρακολούθησε το Cours Florent για να σπουδάσει stand-up comedy στο Παρίσι, μετακομίζοντας εκεί το 2005. Παρουσίαζε stand-up comedy στο Παρίσι πριν εμφανιστεί στο κλαμπ Kings of Comedy στις Βρυξέλλες με το καλλιτεχνικό όνομα Alex Vizorek. Εντάχθηκε στην ομάδα θεάτρου Kings of Comedy το 2009 και συμμετείχε στην παράσταση Made In Brussels Show το ίδιο έτος. Η παράστασή του 'Alex Vizorek est une œuvre d'art' κέρδισε το βραβείο François Silvant στο Φεστιβάλ Κωμωδίας Montreux το 2009, σηματοδοτώντας μια πρώιμη επιτυχία. Επίσης, κατέλαβε τη δεύτερη θέση στην Radio académie de Bel RTL τον Αύγουστο του 2009. Καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του, ο Βιζορές έχει εργαστεί σε διάφορες πλατφόρμες μέσων ενημέρωσης. Παρουσίασε ραδιοφωνικές εκπομπές στο Bel RTL καλύπτοντας ποδοσφαιρικούς αγώνες, και αργότερα στο VivaCité και La Première. Από το 2012 έως το 2014, ήταν guest παρουσιαστής σε ραδιοφωνικές εκπομπές του France Inter. Άρχισε να γράφει για τις εφημερίδες L'Echo και Le Soir. Παρουσίασε εκπομπές σε βελγικά ραδιοφωνικά σταθμούς και το 2018 παρουσίασε τα 9α Βραβεία Magritte. Από το 2016, έχει ένα εβδομαδιαίο τμήμα στην 'C l'Hebdo' του France 5, και εντάχθηκε στο 'Salut les Terriens!' του Thierry Ardisson στο C8 το 2017. Έχει παρουσιάσει δύο θεματικές εκπομπές: 'Alex Vizorek est une oeuvre d’art' και 'Ad Vitam'. Από το 2012 έως το 2023, εμφανίστηκε τακτικά στο France Inter σε εκπομπές όπως το 'On va tous y passer' και το 'Le 7/9', και συν-παρουσίασε το 'Le Septante-cinq minutes' με την Charline Vanhoenacker. Τον Ιούλιο του 2023, ανακοίνωσε την αποχώρησή του από το France Inter για να ενταχθεί στο RTL, όπου είναι επί του παρόντος μέλος της επιτροπής στο 'Les Grosses Têtes'. Το στυλ της κωμωδίας του έχει εξελιχθεί· αρχικά σημαδιζόταν από πολιτιστικές και καλλιτεχνικές αναφορές, μετατοπίστηκε προς μια πιο προσωπική προσέγγιση stand-up στα μέσα της δεκαετίας του 2020. Θα παρουσιάσει το 'Deux et Demi' στο Théâtre des Mathurins τον Σεπτέμβριο του 2026.
Ο Wouter Deprez, κωμικός και καλλιτέχνης καμπαρέ από τη Φλάνδρα, κατέλαβε τον τίτλο του Humo Comedy Cup το 2003 και συνέχισε για να κερδίσει το τηλεοπτικό κουίζ De Slimste Mens δύο χρόνια αργότερα, το 2005.
Ο Γιολάντε Μορό, Βέλγος ταλαντούχος που δρα, σκηνοθετεί, ερμηνεύει κωμωδία και γράφει σενάρια, έχει συγκεντρώσει τρία τρόπαια Σεζάρ—δύο ως Καλύτερος Ηθοποιός και ένα για Καλύτερη Πρώτη Ταινία— καθιστώντας την την πιο διακοσμημένη Βελγίδα ηθοποιό. Οι τιμές της περιλαμβάνουν επίσης ένα βραβείο Lumière, ένα βραβείο Magritte και ένα βραβείο LAFCA, μαζί με υποψηφιότητες για δύο Ευρωπαϊκά Βραβεία Κινηματογράφου, δύο Βραβεία Molière και άλλα δώδεκα γνέμματα Magritte.
Július Satinský, pôvodom zo Slovenska, pôsobil ako herec, komik, spevák, baviac umelec aj spisovate V domácej verejnosti ho najviac spájajú s legendárnym komediálnym dvojicou Milan Lasica – Július Satinský, hoci jeho záujmy a činnosti zasahovali aj do Na kolorektálny karcinóm zomrel 29. decembra 2002.
Ο Jure Godler, Σλοβένος συγγραφέας, ηθοποιός, συνθέτης και κωμικός, απέκτησε τη μεγαλύτερη φήμη του μέσα από τις μιμήσεις που έκανε στην εθνική τηλεοπτική εκπομπή Hri‐Bar. Έχει επίσης κάνει την πράξη του απέναντι από τον Ατλαντικό, εμφανιζόμενος στο The Improv στο Λος Άντζελες των ΗΠΑ.
Ο Κλέμεν Σλακόντζα, Σλοβένος ερμηνευτής, εργάζεται απέναντι στην ηθοποιία, το τραγούδι, την κωμωδία, την τηλεοπτική παρουσίαση και τη μουσική. Μεταξύ 2010 και 2018 ήταν μέρος του συνόλου στο Εθνικό Θέατρο της Λιουμπλιάνας. Το 2025 πήρε το στάδιο του διαγωνισμού τραγουδιού της Eurovision για τη Σλοβενία, ερμηνεύοντας το κομμάτι «Πόσο χρόνο έχουμε φύγει».
Ο Dávid Julián Dobrík, σλοβακική διαδικτυακή φιγούρα, λειτουργεί ως YouTuber, streamer και vlogger. Συγκέντρωσε ένα εκατομμύριο οπαδούς στο Vine πριν κάνει το ντεμπούτο του στο YouTube vlog το 2015.
Ο Denis Avdić, Σλοβένος κωμικός, πρώην αστυνομικός και παρουσιαστής ραδιοφώνου, φημίζεται για τις μιμήσεις του από τους πολιτικούς της χώρας, μεταξύ αυτών ο Janez Janša και ο Zoran Janković.
Ο Τσαρλς Κλέους, Μαλτέζος χιουμορίστας και σεναριογράφος, έκανε το σημάδι του τόσο στο θέατρο όσο και στην τηλεόραση. Στη βρεφική ηλικία της ραδιοφωνικής σκηνής της Μάλτας, ήταν ανάμεσα στις πρώτες φωνές που συνέβαλαν στις τοπικές εκπομπές. Συχνά της εκμυστηρευόταν την πεθερά του, χτυπώντας την συνεχώς απεικονίζοντάς την ως ένα τρομακτικό τέρας, ενώ ήταν πραγματικά αγγελική παρουσία. Το 1943 παντρεύτηκε και προχώρησε στην ανατροφή οκτώ παιδιών— του Χίλαρι (σήμερα αποθανόντος), της Μίριαμ, της Τζέιν, της Αϊρίν, του Νόρμαν, του Κένεθ, του Άλαν και του Κέβιν. Μπήκε στον κόσμο στη Σενγκλέα της Μάλτας.
Ο Φαμπρίτσιο Ρονιόνε είναι Βέλγος-Ιταλός ηθοποιός, κωμικός, σεναριογράφος και παραγωγός. Γεννήθηκε στις Βρυξέλλες στις 3 Μαρτίου 1973 και έχει ιταλική καταγωγή. Ανακαλύφθηκε από τους Ζαν-Πιέρ και Λικ Νταρνέν, σηματοδοτώντας την έναρξη μιας σημαντικής περιόδου συνεργασίας. Η καριέρα του ξεκίνησε με ρόλους υποκριτικής σε διάφορες παραγωγές, όπως το *Vous permettez, Hugo?* (1997), το *Le Piège* (1997), το *Bent* (1998), το *Ferdydurke* (1999) και το *The Red and the Black* (1999). Συν-έγραψε και συν-σκηνόθετησε επίσης το *Les Fléaux* με τον Σαμουέλ Τιλμάν το 1998, λαμβάνοντας το Μεγάλο Βραβείο και το Βραβείο του Κοινού στο Φεστιβάλ του Γέλιου στις Βρυξέλλες. Ο Ρονγκιόνε απέκτησε ευρεία αναγνώριση για τον ρόλο του ως Ρικέ στην πολυσυζητημένη ταινία *Ροζέτα* (1999), σε σκηνοθεσία των αδερφών Νταρνέν, η οποία κέρδισε την Χρυσή Κάμερα στο Φεστιβάλ των Καννών. Έχει εμφανιστεί συχνά σε μεταγενέστερες ταινίες των αδερφών Νταρνέν, όπως *Η Σιωπή της Λόρνα*, *Το Ποδήλατο του Αγόρι*, *Δύο Μέρες, Μία Νύχτα* και *Το Άγνωστο Κορίτσι*. Επιπλέον, εκείνος και ο Σαμουέλ Τιλμάν συνεργάστηκαν σε αρκετά μονομερή θεατρικά έργα, όπως το *À genoux* (2002-2003) και το *On vit peu mais on meurt longtemps* (2009), με το τελευταίο να περιοδεύει στο Βέλγιο και τη Γαλλία. Εκτός από τη συνεργασία του με τους αδελφούς Νταρνέν, ο Ρονγκιόνε έχει συμβάλει σε διάφορες βελγικές, ιταλικές και γαλλικές παραγωγές. Ερμήνευσε τον Ναπολέοντα στην τηλεοπτική σειρά *C'était Bonaparte* (2002-2003) και είχε αξιόλογους ρόλους σε τηλεοπτικές σειρές όπως η *Mafiosa* και το *A French Village*. Παρουσίασε την απονομή των βραβείων Magritte Film για τρία χρόνια: 2013, 2014 και 2018. Έλαβε το Βραβείο Θεάτρου Καλύτερης Μονομελούς Παράστασης για το *À genoux* το 2002, και το 2015 κέρδισε ένα βραβείο Magritte ως Καλύτερος Ηθοποιός για την ερμηνεία του στην ταινία *Deux jours, une nuit*.
Ο Βέλγος ηθοποιός, κωμικός και προσωπικότητα των μέσων ενημέρωσης Φρανσουά Νταμιάν είναι γνωστός με αυτόν τον τίτλο. Γεννήθηκε στις 17 Ιανουαρίου 1973 στο Ούκλε, στις Βρυξέλλες, και ξεκίνησε την καριέρα του με βίντεο κρυφής κάμερας τη δεκαετία του 1990. Σπούδασε στο Collège Cardinal-Mercier στο Braine-l'Alleud, εστιάζοντας στις επιστήμες και την οικονομία, και συνέχισε τις σπουδές του στην École pratique des hautes études commerciales, ειδικευόμενος στο διεθνές εμπόριο. Αφού ολοκλήρωσε μια πρακτική άσκηση στην Αυστραλία, άρχισε να εργάζεται στον οπτικοακουστικό τομέα. Το 1999 και έπειτα, ο Φρανσουά Νταμιάν ανέδειξε για πρώτη φορά την παρουσία του στο Βέλγιο κατά τη δεκαετία του 1990, ξεκινώντας ως βοηθός παραγωγής στην εκπομπή κρυφών καμερών του RTL TVI «Si c'était vous». Στη συνέχεια αντικατέστησε τον Ζαν-Μισέλ Τσέκα και έγινε μόνιμος παρουσιαστής, αποδεικνύοντας το ταλέντο του. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου δημιούργησε τον χαρακτήρα «François L’embrouille», γνωστό για την κακοκεφιά, την αλαζονεία, την ανικανότητα και την δεισιδαιμονία του. Ως François L’embrouille, υποδυόταν διάφορους επαγγελματίες, εκπλήσσοντας και ενοχλώντας τα θύματά του σε μέρη όπως καταστήματα τηγανητών πατατών, αεροδρόμια, οδοντιατρεία και χιονοδρομικά κέντρα. Λόγω της αναγνώρισης, διέκοψε τα γυρίσματα αυτών των βίντεο κρυφών καμερών το 2004. Μετά από αυτό, ο Νταμιάν μετακόμισε στη Γαλλία για να συνεχίσει το έργο του, αποκτώντας φήμη εκεί και στην Ελβετία μέσω ψευδών ειδήσεων που διαδόθηκαν μέσω του Canal+ και του διαδικτύου. Έχει εμφανιστεί σε πάνω από 50 ταινίες από το 2000, συμπεριλαμβανομένων των OSS 117: Le Caire, nid d'espions (2006), Dikkenek (2006), Taxi 4 (2007) και JCVD (2008). Έκανε το ντεμπούτο του ως σκηνοθέτης το 2018 με την ταινία Mon Ket . Ο Νταμιάν έχει λάβει πολλές υποψηφιότητες και βραβεία, συμπεριλαμβανομένης μιας υποψηφιότητας για César Award ως Καλύτερος Β’ Ανδρικός Ρόλος το 2011 για την ταινία L’Arnacœur , μιας υποψηφιότητας για Magritte Award ως Καλύτερος Β’ Ανδρικός Ρόλος το 2011 για την ταινία L'Arnacœur και μιας υποψηφιότητας για César Award ως Καλύτερος Α’ Ανδρικός Ρόλος το 2016 για την ταινία Les Cowboys . Τάχθηκε ιππότης στον Γαλλικό Τάγμα των Τεχνών και Γραμμάτων το 2011. Συνεχίζει να εργάζεται ως ηθοποιός, εμφανιζόμενος σε ταινίες όπως η 8 Rue de l'Humanité (2021).
Αλβανία
Αρμενία
Αργεντινή
Αυστρία
Αυστραλία
Αζερμπαϊτζάν
Βέλγιο
Βουλγαρία
Μπενίν
Βραζιλία
Καναδάς
Ελβετία
Χιλή
Καμερούν
Κίνα
Κολομβία
Τσεχία
Γερμανία
Δανία
Δομινικανή Δημοκρατία
Αλγερία
Εσθονία
Αίγυπτος
Ισπανία
Φινλανδία
Γαλλία
Ηνωμένο Βασίλειο
Γκάνα
Ελλάδα
Γουατεμάλα
Ουγγαρία
Ινδονησία
Ιρλανδία
Ισραήλ
Ινδία
Ιράκ
Ιράν
Ιταλία
Τζαμάικα
Ιαπωνία
Κένυα
Νότια Κορέα
Καζακστάν
Λίβανος
Λετονία
Μαρόκο
Μιανμάρ (Βιρμανία)
Μάλτα
Μαλάουι
Μεξικό
Μαλαισία
Νιγηρία
Νικαράγουα
Κάτω Χώρες
Νορβηγία
Νεπάλ
Νέα Ζηλανδία
Περού
Φιλιππίνες
Πακιστάν
Πολωνία
Πορτογαλία
Κατάρ
Ρουμανία
Σερβία
Ρωσία
Σαουδική Αραβία
Σουηδία
Σλοβενία
Σλοβακία
Ταϊλάνδη
Τυνησία
Τουρκία
Ταϊβάν
Ουκρανία
Ουγκάντα
Ηνωμένες Πολιτείες
Ουρουγουάη
Ουζμπεκιστάν
Βιετνάμ
Νότια Αφρική
