Παγκόσμιος κατάλογος ταλέντων

Κατάλογος κωμικών

Περιήγηση σε προφίλ κωμικών, βιογραφικές περιλήψεις, χώρα καταγωγής και επίσημους συνδέσμους.

Κωμικές παραστάσεις Πιο δημοφιλείς Προσθήκη κωμικού

Όλοι A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

Χώρα:

Επερχόμενες παραστάσεις Επαληθευμένο Διεκδικημένα προφίλ

Ξεκινά με Y Επαληθευμένο Καθαρισμός όλων

Εμφάνιση 1-12 από 14 κωμικούς

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Αίγυπτος

Ιωσήφ Χουσεΐν

2M ακόλουθοι

Ο Τζο, του οποίου το πλήρες όνομα είναι Ιωσήφ Χουσείν, εργάζεται ως Αιγύπτιος κωμικός, παράγει περιεχόμενο στο YouTube και χρησιμοποιεί πολιτικό σατιρικό χιούμορ. Γεννήθηκε στο Κάιρο στις 16 Δεκεμβρίου 1988 και η οικογένειά του κατάγεται από το χωριό Καφρ Αουάντ Αλ-Σουνίτα, που βρίσκεται στην Περιφέρεια Ντακαχλία. Τα πρώτα χρόνια της ζωής του τα πέρασε λαμβάνοντας σχολική εκπαίδευση στο Κατάρ, ενώ ο πατέρας του εργαζόταν εκεί ως έμπορος. Η καριέρα του Χουσείν άρχισε να διαμορφώνεται το 2013 με τη δημιουργία του "Joe Tube" στο YouTube, σε σκηνοθεσία του Αχμέτ Αλ-Ζαρίρι. Ένα βίντεο κλιπ που επικεντρωνόταν στον πρώην πρόεδρο της Αιγύπτου, Μοχάμεντ Μόρσι, συνέβαλε αρχικά σημαντικά στην αυξανόμενη δημοτικότητά του. Μετά από τα γεγονότα του πραξικοπήματος του 2013, ο Χουσείν εγκατέλειψε την Αίγυπτο στα τέλη του 2013, φεύγοντας μεταμφιεσμένος λόγω ανησυχιών για την ασφάλειά του και έκτοτε απαγορεύτηκε να ξαναμπούμε στη χώρα. Συνέχισε τη δουλειά του με ένα πρόγραμμα που ονομαζόταν «Gou Tube» στο YouTube, υπό τη σκηνοθεσία του Αχμέτ Αλ-Θακίρι, με πρωταγωνιστή τον χαρακτήρα «Gou». Το 2016, άρχισε να παρουσιάζει την εκπομπή «The Joe Show» στο δίκτυο Al Araby TV, η οποία έκανε πρεμιέρα εκείνη τη χρονιά. Αυτό το εβδομαδιαίο πρόγραμμα επικεντρώνεται σε οικονομικά και πολιτικά ζητήματα στην Αίγυπτο και άλλες αραβικές χώρες. Ένας αιγυπτιακός δικηγόρος προσπάθησε να ανακαλέσει την αιγυπτιακή του υπηκοότητα τον Οκτώβριο του 2019 λόγω περιεχομένου που παρουσιάστηκε στην «The Joe Show». Βρέθηκε θετικός στον COVID-19 στις 6 Δεκεμβρίου 2020. Προς το παρόν, ο Ιωσήφ Χουσείν ζει ταξιδεύοντας ανάμεσα σε τηλεοπτικά στούντιο στο Λονδίνο, το Ντόχα και την Κωνσταντινούπολη. Συνεχίζει το έργο του ως παρουσιαστής σατιρικών πολιτικών εκπομπών, παρέχοντας σχολιασμό για τρέχοντα γεγονότα. Η εκπομπή του "Joe Show" παραμένει εβδομαδιαία πρόγραμμα στο Al Araby Television Network, αναλύοντας οικονομικές και πολιτικές καταστάσεις στον αραβικό κόσμο, με ιδιαίτερη έμφαση στην Αίγυπτο. Το περιεχόμενο της εκπομπής έχει δημιουργήσει τόσο αναγνώριση όσο και αντιπαράθεση, συμπεριλαμβανομένης της νομικής αμφισβήτησης σχετικά με την ιθαγένειά του.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Ρωσία

Εβγκένι Πετροσιάν

1.2M ακόλουθοι

Ο Γεβγκένι Πετροσιάν είναι ένας Σοβιετικός–Ρώσος κωμικός με αρμένικη και εβραϊκή καταγωγή, γεννημένος Γεβγκένι Βαγκάνοβιτς Πετροσιάντσ στις 16 Σεπτεμβρίου 1945 στη Μπακού, Αζερμπαϊτζάν SSR. Οι γονείς του ήταν ο Βαγκάν Μεζλούμοβιτς Πετροσιάντσ, καθηγητής μαθηματικών, και η Μπέλλα Γκριγκόριεβνα, μηχανικός-χημείας. Από την ηλικία του στο σχολείο, συμμετείχε σε ερασιτεχνικές παραστάσεις, επιδεικνύοντας από νωρίς ενδιαφέρον για την κωμωδία. Σπούδασε στο Πανρωσικό Εργαστήριο Δημιουργικής Εργασίας της Estrada Art, λαμβάνοντας καθοδήγηση από τη Ρίνα Ζελενάγια και τον Αλέξει Αλεξέεφ. Ο Πετροσιάν ξεκίνησε την επαγγελματική του καριέρα στη σκηνή το 1962, αρχικά εκτελώντας με το ψευδώνυμο Γεβγκένι Πέτρωφ. Αυτή η περίοδος είδε να εργάζεται ως παρουσιαστής στην ορχήστρα του Λεονίντ Ουτιόσοφ από το 1964 έως το 1969. Η καριέρα του Πετροσιάν άνθησε κατά την εποχή της Σοβιετικής Ένωσης, καθιερώνοντάς τον ως έναν δημοφιλή κωμικό. Υπηρέτησε στο Mosconcert από το 1969 έως το 1989 και έλαβε το 3ο βραβείο στον IV Πανενωσιακό Διαγωνισμό Ελαφρών Τεχνών το 1970. Μια σημαντική συνεργασία ξεκίνησε το 1973 με τον Λέβ Σίμελοβ και τον Άλμπερτ Πισαρένκοβ, με αποτέλεσμα το πρόγραμμα «Τρεις Βγήκαν στη Σκηνή». Απονεμήθηκε ο τίτλος του Επίτιμου Καλλιτέχνη της Ρωσικής Σοβιετικής Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας (ΡΣΟΣΔ) το 1985. Ο Πετροσιάν ίδρυσε το Θέατρο Μικρογραφιών Estrada το 1979, εδραιώνοντας περαιτέρω τη θέση του στη Ρωσική ψυχαγωγία. Από το 1985 έως το 2018, ήταν αρραβωνιαστικός με την ηθοποιό και χιουμορίστ Έλενα Στεπάνενκο, η οποία γεννήθηκε το 1953· η διαιρέση του γάμου τους αφορούσε τη διαίρεση 1,5 δισεκατομμυρίου ρουβλίων. Καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του, ο Πετροσιάν έχει λάβει πολυάριθμα βραβεία, συμπεριλαμβανομένου του τίτλου Λαϊκού Καλλιτέχνη της Ρωσικής Σοβιετικής Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας το 1991 και του Τάγματος της Τιμής το 1995 για τις συνεισφορές του στην τέχνη και τον πολιτισμό. Παρουσίαζε την τηλεοπτική μουσικοθεατρική εκπομπή *Καθρέφτης* και θεωρείται ως μία από τις πιο влиятельные μορφές στη Ρωσία, όπως επισημάνθηκε από το Κέντρο Λεβάδα το 2005. Μια δημοσκόπηση του VCIOM το 2019 τον κατέταξε ως τον δεύτερο πιο δημοφιλή κωμικό στη Ρωσία. Το 2023, ο Πετροσιάν υποστήριξε δημόσια την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία κατά τη διάρκεια μιας εκπομπής για την Πρωτοχρονιά, γεγονός που οδήγησε σε κυρώσεις εναντίον του από την Ουκρανία τον Ιανουάριο του 2023. Συνεχίζει να εργάζεται και η κληρονομιά του ως σημαντική μορφή στη Ρωσική κωμωδία παραμένει.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Ουκρανία

Εβγέν Κοσόβι

1.1M ακόλουθοι

Ο Γιούβhen Κοσόβyi είναι Ουκρανός παρουσιαστής, τηλεοπτικός παρουσιαστής και κωμικός ηθοποιός. Γεννήθηκε στις 7 Απριλίου 1983 στην Κίβσαριφκα, στην Περιφέρεια Kharkiv, ΣΣΔΟ Ουκρανίας, και εκεί πέρασε τα πρώτα χρόνια της παιδικής του ηλικίας πριν η οικογένειά του μετακομίσει στο Άλτσεφσκ, στην Περιφέρεια Λουχάνσκ, το 1989. Η ανατροφή του Κοσόβyi περιλάμβανε μουσική κατάρτιση· σπούδασε σαξόφωνο σε μουσικό σχολείο. Επίσης, επιδίωξε τυπική εκπαίδευση, ολοκληρώνοντας τις σπουδές του στη Φακουλτέτα Ηθοποιίας του Κολεγίου Πολιτισμού Λουχάνσκ και αργότερα απέκτησε πτυχίο από τη Φακουλτέτα Σκηνοθεσίας του Ινστιτούτου Πολιτισμού και Τεχνών Λουχάνσκ. Η καριέρα του Κοσόβι στη κωμωδία ξεκίνησε το 2000, όταν εντάχθηκε στην ομάδα KVN 'VaBank' από το Λουχάνσκ, παραμένοντας μέλος μέχρι το 2005. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, το ψευδώνυμο 'Lysyy' ('ο φαλακρός') προέκυψε από ένα σκετς KVN το 2002. Από το 2005, παρουσιάζει το 'Evening Kvartal' και θεωρείται στενός φίλος του Προέδρου Βολοντίμιρ Ζελένσκι. Επίσης, εμφανίστηκε σε αρκετές ταινίες μεταξύ 2006 και 2018, συμπεριλαμβανομένων ρόλων στην 'Ακαδημία Αστυνομίας' (2006), την σειρά 'Έρωτας στην Μεγάλη Πόλη' και το 'Λαϊκός Υπηρέτης' (2015-2017). Ο Κοσόβι είναι μοναδικός στο Studio Kvartal 95 ως το μόνο μέλος με επαγγελματική υποκριτική κατάρτιση. Από το 2012, διετέλεσε κριτής στο 'Rassmіshy Komіka', και από το 2017 ήταν μέλος της κριτικής επιτροπής για το 'Liga Smiehu'. Το 2019, ανέλαβε τα καθήκοντα του παρουσιαστή του 'League of Laughter' από τον Βολοντίμιρ Ζελίνσκι, συνεχίζοντας να παρουσιάζει την εκπομπή. Παρουσιάζει επίσης το ‘Evening Kvartal’ και το ‘Rassmіshy Komіka’. Ο Κοσόβι παντρεύτηκε την Ξένια, χορεύτρια μπαλέτου, το 2007, και έχουν δύο κόρες, τη Βαρβάρα (γεννημένη στις 15 Ιανουαρίου 2008) και τη Σεραφίμα (γεννημένη στις 10 Σεπτεμβρίου 2014). Τιμήθηκε με το Τάγμα της Αξίας (3η τάξη) στις 23 Αυγούστου 2022. Ο πατέρας του, Βίκτορ Γιακόβιτς, απεβίωσε το 2014.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Ρωσία

Γιούρι Γκάλτσεφ

136K ακόλουθοι

В 2003 году ему присвоено звание Заслуженный артист России. Сейчас он занимает пост художественного руководителя Варшавского театра им. Аркадия Райкина в Санкт‐Петебургe.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Ιαπωνία

Γιό Οϊζούμι

106K ακόλουθοι

Ο Γιο Οϊζούμι, που συχνά αποκαλείται Γιο-τσαν, είναι ένας πολυπράγμων καλλιτέχνης, γεννημένος στις 3 Απριλίου 1973 στην Έμπετσου, Χοκάιντο. Κατοικεί στο Σαπόρο από το 1984 και αποφοίτησε από το Λύκειο Sapporo Moiwa. Αφού απέτυχε δύο φορές στις εξετάσεις εισόδου στα πανεπιστήμια, παρακολούθησε σύντομα το Πανεπιστήμιο Κοινωνικής Ευημερίας του Τόκιο και στη συνέχεια σπούδασε διοίκηση επιχειρήσεων στο Πανεπιστήμιο Hokkai Gakuen, από όπου αποφοίτησε το 1996. Με ύψος 178 εκατοστά, ο Οϊζούμι εκπροσωπείται από τα Creative Office Cue και Amuse. Ο Οϊζούμι ξεκίνησε την καριέρα του στον χώρο της διασκέδασης το 1995, με την πρώτη του εμφάνιση στο late-night πρόγραμμα *Βραδινές Νύχτες Μωσαϊκού* και υποδυόμενος τον Genki-kun δεύτερης γενιάς. Συνίδρυσε την θεατρική και μουσική ομάδα Team Nacs με φίλους το 1996, μια ομάδα που αργότερα απέκτησε εθνική αναγνώριση. Από το 1996 έως το 2002, πρωταγωνίστησε στην δημοφιλή τηλεοπτική σειρά *Η Τετάρτη στην Πόλη*, η οποία έφτασε σε υψηλό κοινό 18,6% το 1999. Συμμετείχε επίσης στην ομάδα Inada Troupe από το 1995 έως το 2004 και στην μουσική ομάδα FAN TAN από το 1995 έως το 2004. Η πρώτη του κινηματογραφική εμφάνιση ήταν στο *Gamera 2: Επίθεση του Legion* το 1996. Ο ταλέντο του Οϊζούμι εκτείνεται πέρα από την τηλεόραση και το θέατρο· είναι τραγουδιστής, στιχουργός, ηθοποιός φωνής, αφηγητής, παρουσιαστής, κωμικός, μιμητής, σκηνοθέτης ταινιών, συγγραφέας, σκηνοθέτης, σεναριογράφος, στίχων και συνθέτης. Έδωσε τη φωνή του στον καθηγητή Χέρσελ Λέιτον από το 2007 και έχει συνεισφέρει σε αρκετές ταινίες του Studio Ghibli, συμπεριλαμβανομένων των *Ονειρινό ταξίδι* και *Το κινητό κάστρο της Χάουλ*. Απέκτησε περαιτέρω αναγνώριση για τους ρόλους του σε ταινίες όπως το *Ποτάμι* (2003) και κέρδισε το Βραβείο Καλύτερου Ηθοποιού της Ιαπωνικής Ακαδημίας το 2012 για την ταινία *Tantei wa BAR ni Iru*. Έχει εμφανιστεί επίσης σε πολυάριθμες ταινίες συνδεόμενες με τη Χοκάιντο, συμπεριλαμβανομένων των *Happiness Bread* (2012), *Tears of Grapes* (2014) και *Sky Restaurant* (2019), η τελευταία από τις οποίες κέρδισε ένα βραβείο στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Sonoma. Ο Οϊζούμι υπηρετεί επί του παρόντος ως καλλιτεχνικός διευθυντής του *SONGS* από το 2018 και παρουσίασε το NHK Kōhaku Uta Gassen από το 2020 έως το 2022. Είναι επίσης ο παρουσιαστής του *The Masked Singer Japan* (2021) και θα παρουσιάσει μια ειδική εκπομπή επετείου το 2025. Κυκλοφόρησε ένα συλλογικό άλμπουμ, "YO OIZUMI ALL TIME BEST" τον Μάρτιο του 2024 και ξεκίνησε μια περιοδεία ρεσιτάλ που κορυφώθηκε με μια παράσταση στο Nippon Budokan. Είναι παντρεμένος με την Κουμίκο Νακατζίμα από τον Μάιο του 2009 και έγινε πατέρας το 2011· ο αδελφός του, Τζουν Οϊζούμι, υπηρετεί ως δήμαρχος της Χακόντατε.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Ελβετία

Γιαν Λαμπιέλ

16.7K ακόλουθοι

Ο Γιαν Λαμμπιέλ, γεννημένος στις 15 Μαρτίου 1973, στο Σάξον, Βαλέ, είναι ένας Ελβετός κωμικός, μιμητής και καλλιτέχνης μουσικού θέατρου από το Μόργκες. Ξεκίνησε την καριέρα του στον χώρο της διασκέδασης στην ηλικία των 24 ετών, εργαζόμενος αρχικά ως υδραυλικός πριν στραφεί στην ερμηνεία. Προηγουμένως, το 1989, σχημάτισε μια χορευτική μπάντα όπου τραγουδούσε και έπαιζε τύμπανα. Το πρώιμο ταλέντο του Λαμμπιέλ αναγνωρίστηκε όταν κέρδισε ένα χρυσό μετάλλιο για το τραγούδι στο Σαινιγιέλεγκιερ το 1994. Άλλαξε επάγγελμα σε κωμικό το 1997, σηματοδοτώντας μια σημαντική στροφή στην καλλιτεχνική του πορεία. Αναφέρεται στην αγάπη του για το Μόργκες και τα αγαπημένα του χόμπι, αποδεικνύοντας μια σύνδεση με τις ελβετικές του ρίζες. Η κωμική προσέγγιση του Λαμπιέλ συχνά διερευνά τις αποχρώσεις της γαλλόφωνης κοινότητας. Ως μέλος των 'Les 4 Sans Voix', μια παράσταση με μιμητές από το Βέλγιο, την Ελβετία, τη Γαλλία και το Κεμπέκ, εστιάζει στο χιούμορ που πηγάζει από τις διαφορές και τις ομοιότητες μέσα σε αυτόν τον πολιτιστικό χώρο. Συνεργάζεται με τα άλλα μέλη των 'Les 4 Sans Voix' για πάνω από δέκα χρόνια. Εκτός από αυτή τη συνεργασία, ο Λαμπιέλ παρουσιάζει ένα καθημερινό χιουμοριστικό δελτίο ειδήσεων με τίτλο 'L’info trafiquée' στον ραδιοφωνικό σταθμό LFM από το 2016. Αυτό το τμήμα, που διαρκεί επτά χρόνια, προσφέρει μια αντισυμβατική οπτική για τα τρέχοντα γεγονότα και μεταδίδεται καθημερινά στις 7:50 π.μ., διαθέσιμο επίσης στα κοινωνικά μέσα. Μπορεί να μιμηθεί πάνω από 130 φωνές. Αυτό αποδεικνύει ότι είναι ένας ευέλικτος καλλιτέχνης. Καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του, ο Γιαν Λαμπιέλ έχει αναπτύξει ένα σημαντικό έργο. Εντάχθηκε στην σατιρική εκπομπή «La Soupe» στο Radio Suisse Romande το 2000, και η πρώτη του μονομελής παράσταση, «Délits de Suisse», έκανε πρεμιέρα το 2004. Έως το 2024, έχει έντεκα σόλο παραστάσεις στο ενεργητικό του, συμπεριλαμβανομένης της «Connecté», η οποία έκανε πρεμιέρα φέτος με μια καθηλωτική δομή KUBUS και οθόνες LED. Παρουσίασε την παράστασή του «Zapping» στον Καναδά στο Φεστιβάλ Grand Rire το 2012. Η αφοσίωσή του σε μια τοπική καριέρα είναι εμφανής· επέλεξε να χτίσει τη καλλιτεχνική του ζωή στην Ελβετία, αντί να κυνηγήσει τη φήμη στο Παρίσι. Η αφοσίωσή του έχει αναγνωριστεί με βραβεία όπως το Ελβετικό Βραβείο Σκηνής το 2009 και το Ελβετικό Βραβείο Χιούμορ SSA το 2018 για την παράσταση «Nous». Αυτή τη στιγμή, ολοκληρώνει μια περιοδεία στο Théâtre du Pré aux Moines στην Cossonay.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Καναδάς

Γιανίκ Ντε Μαρτίνο

10.5K ακόλουθοι

Ο Γιανίκ Ντε Μαρτίνο είναι ένας κωμικός από το Κεμπέκ, καταγόμενος από την Αγία Ιακίνθη. Ξεκίνησε το ταξίδι του στην κωμωδία το 2010, συμμετέχοντας στο «En route vers mon premier gala» και κερδίζοντας τον διαγωνισμό το 2011. Αυτή η πρώιμη επιτυχία σηματοδότησε την έναρξη μιας καριέρας που περιλαμβάνει stand-up comedy, υποκριτική και συγγραφή. Ο Ντε Μαρτίνο έκτοτε έχει καθιερωθεί ως παρουσία στην κωμική σκηνή του Κεμπέκ, με παραστάσεις σε σημαντικά φεστιβάλ όπως το Just for Laughs, το Zoofest και το ComediHa! Fest-Quebec. Το κωμικό ύφος του Ντε Μάρτινο χαρακτηρίζεται από μια σάτιρα των δημοφιλών κωμικών, που παρουσιάζεται με έναν αινιγματικό τρόπο. Συνδυάζει την οπτική ενός ενηλίκου με την άποψη ενός παιδιού, πιστεύοντας ότι η ενηλικίωση επιτρέπει σε κάποιον να κάνει παιδικές πράξεις. Οι παραστάσεις του ενσωματώνουν καλλιτεχνικά νούμερα και αυθόρμητες ιδέες, βασιζόμενες στη φυσικότητα και τη συνάφεια με το κοινό. Περιγράφει το κωμικό του όραμα ως αινιγματικό, ειλικρινές, φανταστικό και μερικές φορές πολύ γειωμένο. Οι παραστάσεις του έχουν συνήθως ένα πρώτο μέρος όπου παρουσιάζεται, ακολουθούμενο από ένα δεύτερο μέρος που είναι εξαιρετικά περιεχομενο-ευαίσθητο. Ο Ντε Μάρτινο θεωρεί το stand-up το καλύτερο μέσο του. Σημαντικά ορόσημα στην καριέρα του περιλαμβάνουν την κατάκτηση του βραβείου 'Révélation de l’année' στο ComédiHa Gala το 2015 και την ανακήρυξή του σε Αποκάλυψη του 2015 στο ComediHa! Fest de Québec. Πρώτη του μονομελής παράσταση, 'Les Dalmatiens sont énormes,' παρουσιάστηκε το 2019, η οποία περιόδευσε σε όλη την επαρχία του Κεμπέκ την ίδια χρονιά. Η παράσταση κυκλοφόρησε επίσης ως ‘Dalmatians Are Huge In Campaign’ το 2019. Ο De Martino έχει εμφανιστεί επίσης σε τηλεοπτικές σειρές όπως 'Top Dogs,' 'Les Prodiges,' και 'Le boeuf Haché Ou Le Tempeh,' και πρωταγωνίστησε στην ταινία 'Like Moi' μαζί με τις Katherine Levac και Marie-Soleil Dion. Έχει επί του παρόντος πάνω από 40.000 ακόλουθους στο Instagram (monsieuryannickdemartino) και παρουσιάζει ένα podcast με τίτλο 'ÇA ou ÇA.' Το 2023, εντάχθηκε στο καστ της 'LIKE MOI,' και λόγω χειρουργικής επέμβασης στη γνάθο, αναγκάστηκε να ακυρώσει ορισμένες παραστάσεις. Μια παράσταση έχει προγραμματιστεί για τις 13 Νοεμβρίου 2023, στο Cabaret Cogeco. Από το 2016, ο De Martino είναι επίσης το πρόσωπο των διαφημιστικών καμπανιών της BORÉALE.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Ισραήλ

Γιουβάλ Στόνις

Ο Γιουβάλ Στόνις, ένας Ισραηλινός ερμηνευτής που έδρασε, σκηνοθέτησε ταινίες, έκανε κωμωδία και έγραψε σενάρια, κυρίως θυμάται για το ρόλο του στην τηλεοπτική σειρά Hamovilim.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Βέλγιο

Γιολάντε Μορό

Η Ιολάνδη Μορό, γεννημένη στο Βέλγιο, εργάζεται ως ηθοποιός, σκηνοθέτης ταινιών, κωμικός και σεναριογράφος. Γεννήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 1953 στα Βρυξέλλες, από πατέρα γουδουροποιό της Βαλλονίας και μητέρα οικονόμο της Φλάνδρας. Αυτή τη στιγμή κατοικεί κοντά στο Βερνόν, στη Γαλλία. Τα πρώτα χρόνια της ζωής της περιλάμβαναν μια συνάντηση με έναν μεγαλύτερο άντρα στην ηλικία των 18 ετών, που οδήγησε σε δύο παιδιά πριν χωρίσουν όταν ήταν 21 ετών· πλέον είναι γιαγιά τεσσάρων εγγονών. Η Μορό ξεκίνησε την καριέρα της εργαζόμενη σε ένα παιδικό θέατρο στις Βρυξέλλες στην ηλικία των 20 ετών. Στην École Philippe Gaulier, η Ιολάνδη Μορό έλαβε εκπαίδευση στο θέατρο και τον κλόουν από τον Φιλίπ Γκαλιέ. Το 1982, πρωταγωνίστησε στην μονομελή παράσταση 'Sale affaire, du sexe et du crime' στο Φεστιβάλ του Γέλιου της Ροσφόρ, κερδίζοντας το μεγάλο βραβείο. Έκανε το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο με την Αγνές Βαρντά στις Sept pièces (1984) και Vagabond (1985), υποδυόμενη υπηρέτρια και στις δύο ταινίες. Από το 1989 έως το 2002, ήταν μέλος της θεατρικής ομάδας των Ζερόμ Ντεσάμπς και Μάχα Μακέγιεφ, εμφανιζόμενη σε παραγωγές όπως το 'Lapin chasseur' (1989), το 'Les Pieds dans l'eau' (1992) και το 'C'est magnifique' (1994). Καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας της, η Μορό έχει εμφανιστεί σε πολλές ταινίες, όπως το *Vagabond* (1985), το *Germinal* (1993) ως Λα Λεβάκ, το *Amélie* (2001) ως Μαδλέν Ουάλας, το *Happiness is in the Field* (1995) ως Λουκέτ, το *The Horseman on the Roof* (1995), το *9 Month Stretch* (2013), το *Paris, Je T'aime* (2006), το *Micmacs* (2009), το *Incognito* (2009), το *The Brand New Testament* (2015), το *In the House* (2012), το *Louise-Michel* (2008), το *Gainsbourg: A Heroic Life* (2010), το *The Pack* (2010), το *When the Sea Rises* (2004) και το *Henri* (2013). Εμφανίστηκε επίσης στην τηλεοπτική σειρά *Les Deschiens* (1993–2002) και έδωσε τη φωνή της στη Βασίλισσα στην animated ταινία *La Véritable Histoire du chat botté* (2009). Η δουλειά της έχει τύχει σημαντικής αναγνώρισης, συμπεριλαμβανομένων τριών βραβείων César—ένα για την Καλύτερη Πρώτη Ταινία (2005) για το *When the Sea Rises*, και δύο για την Καλύτερη Ηθοποιό (2005 και 2009). Απολαμβάνοντας πολυάριθμα βραβεία, η Ιολάνδη Μορό θεωρείται η πιο διακεκριμένη Βελγική ηθοποιός· τα βραβεία της περιλαμβάνουν ένα Lumière Award, ένα Magritte Award και ένα LAFCA Award, καθώς και υποψηφιότητες για δύο European Film Awards, δύο Molière Awards και δώδεκα Magritte Awards. Συν-σκηνοθέτησε το *When the Sea Rises* (2004) με τον Gilles Porte και σκηνοθέτησε το ντοκιμαντέρ *Nulle part, en France* το 2016· η ταινία *Henri* (2013) προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών του 2013.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Γαλλία

Ιβ Κουσέ

Ο Yves Cusset είναι Γάλλος φιλόσοφος και κωμικός, συνδυάζοντας αυτά τα πεδία στην εργασία του για πάνω από 20 χρόνια. Καταγίνεται από τη Γαλλία και είναι αδελφός της συγγραφέως Catherine Cusset και του ιστορικού François Cusset. Το ακαδημαϊκό του υπόβαθρο περιλαμβάνει σπουδές στην École normale supérieure de la rue d'Ulm το 1993, την επιτυχία στις εξετάσεις agrégation στη φιλοσοφία και την απόκτηση διδακτορικού το 2000 με διατριβή για τη θεωρία της επικοινωνιακής λογικής του Habermas. Το έργο του ειδικεύεται στον Habermas, τη Σχολή της Φρανκφούρτης και την πολιτική της υποδοχής. Το κωμικό ύφος του Κουσέ περιστρέφεται γύρω από το φιλοσοφικό χιούμορ, καθιστώντας τον έναν από τους λίγους εκπροσώπους του. Έχει γράψει αρκετά έργα που εξερευνούν αυτή τη συνάντηση, συμπεριλαμβανομένου του 'Η Φιλοσοφία που διδάχτηκε στη κουκουβάγια μου,' που δημοσιεύθηκε το 2008, και της θεατρικής του διασκευής που έκανε πρεμιέρα το 2013 με την Σαρά Γκαμπιγιόν. Του αποδίδεται ο τίτλος τόσο του κωμικού όσο και του συγγραφέα, έχοντας συνθέσει παρωδικά έργα όπως το 'Εκατό τρόποι για να μην υποδεχτείς έναν μετανάστη' (2018) και το 'Να πετύχεις τη ζωή σου από την πρώτη φορά,' το οποίο σατιρίζει τις τάσεις αυτοβοήθειας και συζητήθηκε στην εκπομπή ‘Ο Καλεσμένος της 7:50’ του France Inter τον Αύγουστο του 2019. Έγραψε επίσης ένα μυθιστόρημα, 'Σωκράτης των Montceau-les-Mines,' το 2014, και δύο μονολογικά φιλοσοφικά θεατρικά έργα με τίτλους 'Ο Αντικαταστάτης' και 'Δεν έχει νόημα να υπάρχει'. Το 2016, δημοσίευσε μια μελέτη που ορίζει το χιούμορ ως «καλή διάθεση για τους πεθαμένους», και αργότερα, 'Γέλιο: tractatus philo-comicus' (Flammarion) το 2023 για να εξετάσει διαφορετικές μορφές γέλιου. Αυτή τη στιγμή, ο Yves Cusset συνεχίζει να παρουσιάζει παραστάσεις και να δημιουργεί. Είναι μέλος της Ακαδημίας Alphonse Allais και παρουσιάζει το 'Le cabaret philosophique du Dr Love,' το οποίο επικεντρώνεται στη μεθοδολογία των αποτυχημένων ερωτικών σχέσεων και διασκευάζει το βιβλίο του 'L’amour sur le bout des doigts' (2024). Η France Inter περιγράφει αυτή την παράσταση, σε συνεργασία με τον Emmanuel Lortet, ως αστεία, έξυπνη, λεπτή και εφευρετική, ωθώντας τα όρια της κωμωδίας. Οι θεατές φημολογείται ότι ακολουθούν με χαρά τις σκέψεις τους. Τα εισιτήρια για τις παραστάσεις του είναι διαθέσιμα μέσω Billet Réduc, και εμφανίζεται σε διάφορους χώρους, όπως το Théâtre La Ruche στο Nantes, το Café théâtre de la Fontaine d'Argent στο Aix en Provence, το Eglise Saint-Louis d'Antin - Espace Bernanos στο Παρίσι, το Le Funambule Montmartre στο Παρίσι, το Le Contrescarpe στο Παρίσι, η La Comédie d’Aix στο Aix en Provence, η Salle Claude Chabrol στο Angers, το Le Off de Chartres στο Chartres, η La Comédie du Mas Le Cres στο Le Cres, η Comédie Le Mans στο Le Mans και η Comédie La Rochelle στη La Rochelle. Εμφανίζεται επίσης συχνά σε ραδιοφωνικές εκπομπές όπως το 'L'Heure philo' της France Inter, όπου συζήτησε για την αγάπη με τον Frédéric Worms και την Charline Vanhoenecker το 2024 και πώς να πετύχει κανείς στη ζωή το 2023.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Καναδάς

Ιβόν Ντεσάν

Ο Υβόν Ντεσάμς γεννήθηκε στις 31 Ιουλίου 1935 στο Μοντρέαλ του Κεμπέκ. Στα πρώτα χρόνια της καριέρας του εργάστηκε στην τηλεοπτική υπηρεσία της Radio-Canada και σπούδασε υποκριτική ιδιωτικά με τον Φρανσουά Ροζέ για πάνω από τρία χρόνια. Ο Ντεσάμς άρχισε να выступает στη σκηνή σε ηλικία 22 ετών, πρωτοεμφανιζόμενος ως Πυλάδης στο 'Ανδρομάχη' το 1957. Επίσης, πέρασε χρόνο με την La Roulotte, ένα περιπλανώμενο παιδικό θέατρο, τα έτη 1958 και 1959, και εμφανίστηκε σε διάφορα προγράμματα της Radio-Canada όπως το 'Η Μεγάλη Αναζήτηση' και το 'Picolo'. Η επαγγελματική του ζωή πήρε μια σημαντική τροπή όταν έκανε φιλία με τον Κλοντ Λεβιγιέ το 1961, παίζοντας για λίγο τύμπανα για αυτόν και ιδρύοντας μια εταιρεία με τον Λεβιγιέ στο Théâtre de Quat’Sous το 1963. Ο Ντεσάμπ επίσης τόλμησε να ασχοληθεί με την εστίαση, ανοίγοντας το Le Fournil το 1964 και το Saint-Amable το 1966, αν και αυτές οι επιχειρήσεις δεν σημείωσαν επιτυχία μετά την Expo 67. Έχασε τον πρώτο του ρόλο σε ταινία στην 'Deliver Us from Evil' το 1965, η οποία κυκλοφόρησε το 1969. Το 1968, δημιούργησε το 'L’Osstidcho', μια μουσική ανασκόπηση που σηματοδότησε ένα καθοριστικό σημείο στην καριέρα του και καθιέρωσε το χαρακτηριστικό του στυλ. Ο χαρακτήρας του «καλού αφεντικού» εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε αυτή την παράσταση. Καθ’ όλη τη δεκαετία του 1970 και μετά, ο Ντεσάμς συνέχισε να παρουσιάζει πολυάριθμες εκπομπές, όπως οι «L'argent», «Le bonheur», «Dans ma cour» και «On va s'en sortir». Εμφανίστηκε σε ταινίες όπως το «Hold on to Daddy's Ears» το 1971 και παρουσίασε την δημοφιλή τηλεοπτική εκπομπή «Samedi de rire». Μεταξύ 1968 και 2010, δημιούργησε περίπου 100 μονόλογους που αντιμετώπιζαν κοινωνικά ζητήματα όπως ο ρατσισμός, ο σεξισμός και οι προκαταλήψεις. Ο Υβόν Ντεσάμς συμμετείχε σε φιλανθρωπικές οργανώσεις που υποστήριζαν διάφορες αιτίες. Το 2001, αγόρασε το τελευταίο αυτοκίνητο του Τσάρλι Τσάπλιν, αντανακλώντας τον θαυμασμό του για τον κωμικό, ο οποίος υπήρξε μέντοράς του.

Προβολή προφίλ

Επαληθευμένο Μη διεκδικημένο

Ιαπωνία

Καουάντα

Εκπρόσωπος ηθοποιός ・Συντονιστής ・Comedian Boardbilian Haruhisa Kawada Το άνοιγμα της λεγόμενης ψυχαγωγίας αγόρια Σπίτι Κλείσιμο Σπίτι Σπίτι あ More Δάσκαλος Σπίτι Γνωστός και όμορφος ουρανός Κλείσε Σπίτι ΙΑΠΩΝΙΑE Αρχική σελίδα Οι γονείς Πρόσφατες Δημοσιεύσεις 評価 Σπίτι Αρχική σελίδα Προπολεμικό Τόκιο Yoshimoto κέντρο Κλείσιμο Σπίτι Επιχείρηση Σπίτι

Προβολή προφίλ