Ρίτσαρντ Γουόλντεμαρ

Ο Ρίχαρντ Βάλντεμαρ, γεννημένος Κράμερ στις 3 Μαΐου 1869 στη Βιέννη, Αυστροουγγαρία, ήταν ένας διάσημος ηθοποιός και κωμικός. Απεβίωσε στις 27 Δεκεμβρίου 1946, επίσης στη Βιέννη. Αρχικά εργάστηκε για τη σιδηροδρομία πριν ακολουθήσει καριέρα στο θέατρο, παρακολουθώντας μια σχολή θεάτρου για να προετοιμαστεί για αυτό.

Ο Βάλντεμαρ ξεκίνησε την καριέρα του ως ηθοποιός το 1890 στην Τρόππαου και στη συνέχεια είχε συνεργασίες στη Βίζμπαντεν και το Μόναχο. Από το 1893, έγινε σταθερή παρουσία στην θεατρική σκηνή της Βιέννης, συμμετέχοντας σε διάφορους χώρους, όπως το Θέατρο στην Josefstadt, Ronacher και τα θέατρα Carl- και Raimundtheater. Αρχικά επικεντρώθηκε σε δραματικούς ρόλους, αλλά αργότερα έγινε γνωστός ως κωμικός. Οι παραστάσεις του επεκτείνονταν πέρα από τη Βιέννη, με guest εμφανίσεις τόσο εγχώριες όσο και διεθνείς. Εμφανίστηκε σε πολυάριθμες αθόρυβες ταινίες ξεκινώντας περίπου το 1908, συμπεριλαμβανομένων των "Der Stiefelputzer" (1908) και "Ein Walzertraum" (1908), και συνέχισε να εμφανίζεται σε ταινίες καθ' όλη τη διάρκεια της καριέρας του, φτάνοντας στο αποκορύφωμα τη δεκαετία του 1930. Εμφανίστηκε επίσης σε ομιλιακές ταινίες όπως το "Lumpenkavaliere" (1932) και το "Hotel Sacher" (1939).

Το κωμικό ταλέντο του Βάλντεμαρ ήταν εμφανές όχι μόνο στη σκηνή και την οθόνη, αλλά και στις ηχογραφήσεις του. «Τραγούδια Καμπαρέ για την Στρατιωτική Κατάσταση», ένα επτά στροφών ζεϊμπέκικο, ηχογραφήθηκε το 1915 κατόπιν εντολής από το k. k. Αυστριακό Ταμείο Στρατιωτικών Χηρών και Ορφανών. Αυτοί οι σατιρικοί στίχοι λοιδορούσαν τον εχθρό και επιβεβαίωναν την βεβαιότητα των στρατευμάτων για τη νίκη, με μία στροφή να μιμείται έναν πεζικό να γράφει στην αγαπημένη του σε βιεννέζικη διάλεκτο και μια άλλη να παρουσιάζει τον Ρώσο Τσάρο να γράφει στον Χίντενμπουργκ. Επίσης, εμφανίστηκε στην κωμωδία και ρομαντική ταινία του 1926, Ο Πρίγκιπας και ο Χορευτής ( Der Balletterzherzog ), σε σκηνοθεσία του Μάξ Νόιφελντ, η οποία αντιμετώπισε αρνητικές κριτικές και λογοκρισία. Καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του, ηχογράφησε μουσική σε δισκοθήκες. Το 1939, έλαβε τον Ehrenring der Stadt Wien (Δαχτυλίδι Τιμής της Πόλης της Βιέννης). Επίσης, συμπεριλήφθηκε στη ‘Gottbegnadeten-Liste’ (Λίστα των Ευλογημένων) το 1944, μια λίστα που χρησιμοποιήθηκε από το ναζιστικό καθεστώς για την προστασία των καλλιτεχνών. Μετά τον θάνατό του, πολλά μέρη πάρθηκαν το όνομά του, συμπεριλαμβανομένου του Richard-Waldemar-Hof και του Richard Waldemar Park, το οποίο διαθέτει ένα άγαλμα του· είναι θαμμένος στο νεκροταφείο Hietzinger Friedhof σε τάφο αφιερωμένο σε αυτόν.