Νίνο Μανφρέντι

Ο Νίνο Μανφρέντι, γεννημένος Σατούρνο Μανφρέντι στις 22 Μαρτίου 1921, στην Κάστρο ντεϊ Βόλτσι, Φροσινόνε, ήταν ένας πολυσχιδής Ιταλός διασκεδαστής. Κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής του ζωής, κατείχε πολλές θέσεις: ηθοποιός, ηχολόγος, σκηνοθέτης, σεναριογράφος, θεατρικός συγγραφέας, κωμικός, τραγουδιστής, συγγραφέας, ραδιοφωνικός παραγωγός και τηλεοπτικός παρουσιαστής. Θυμάται ως σημαντική μορφή στο είδος της κομέδια αλλ’ιταλιάννα. Οι γονείς του Μανφρέντι ήταν ο Ρωμάνιο Μανφρέντι και η Αντονίνα Περφίλι, και πέρασε την παιδική του ηλικία στη συνοικία Σαν Τζιοβάνι της Ρώμης, μετά από φοίτηση στο Collegio Santa Maria ως ημι-διακόνη.

Η πρώιμη ζωή του Μανφρέντι σημαδεύτηκε από ασθένειες· υπέφερε από φυματίωση το 1937 και νοσηλεύτηκε σε σανατόριο. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, έμαθε να παίζει μπαγλαμά και εντάχθηκε στην ορχήστρα του νοσοκομείου, αποδεικνύοντας ένα πρώιμο ενδιαφέρον για την ερμηνεία. Το 1941, ξεκίνησε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο στη Νομική Σχολή· ωστόσο, γρήγορα άλλαξε την προσοχή του στην υποκριτική. Έκανε το ντεμπούτο του ως παρουσιαστής και ηθοποιός στο μικρό θέατρο της εκκλησίας του την ίδια χρονιά, και αποφοίτησε στη Νομική τον Οκτώβριο του 1945 με διατριβή για την άμυνα από νόμου. Αποφοίτησε από τη Εθνική Λυρική Σχολή τον Ιούνιο του 1947, και ακολούθησε την πρώτη του θεατρική εμφάνιση την ίδια χρονιά. Κατά το 1948, συμμετείχε σε παραστάσεις όπως ο Ρωμαίος και η Ιουλιέτα και Η Θύελλα στο Piccolo Teatro di Milano, και παράλληλα ξεκίνησε την ραδιοφωνική του καριέρα ως κωμικός και μιμητής.

Η καριέρα του Μανφρέντι άνθησε καθ’ όλη τη δεκαετία του 1950 και μετά. Έκανε το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο το 1949 με την ταινία *Torna a Napoli* και συνεργάστηκε με τον Εντουάρντο Ντε Φιλίπο, παρουσιάζοντας τρία μονόπρακτα έργα στο Θέατρο Eliseo μεταξύ 1952 και 1953. Από το 1951, σχημάτισε ένα κωμικό τρίο με τον Πάολο Φεράρι και τον Τζιάνι Μπονάγκουρα, αποκτώντας περαιτέρω αναγνώριση μέσω ραδιοφωνικών εκπομπών ποικίλου περιεχομένου και σατιρικών θεαμάτων. Παρουσίασε την *Canzonissima* μαζί με την Ντελία Σκάλα και τον Πάολο Πανέλλι από το 1959, αυξάνοντας σημαντικά τη δημοτικότητά του. Επέτυχε επιτυχία σε μουσικά κωμώδια όπως η *Un trapezio per Lisistrata* (1958) και η *Rugantino* (1962). Καθ’ όλη τη διάρκεια της καριέρας του, ο Μανφρέντι έλαβε πολυάριθμα βραβεία, συμπεριλαμβανομένων έξι βραβείων David di Donatello και έξι βραβείων Nastro d’Argento. Κέρδισε επίσης το Prix de la première oeuvre στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών του 1971 για την ταινία *Between Miracles*. Ο Νίνο Μανφρέντι απεβίωσε στη Ρώμη στις 4 Ιουνίου 2004.